Tag Archives: natuurbeleving


Boerenland

Pa zei: ‘Ik heb ooit een gedicht geschreven dat zo begint; Kropje, kropje… Hij kwam niet verder dan de tweede zin. Maar ik vond het in de stapel. En wat is het een fijn zomergedicht! Daarom zet ik het er vandaag op. Omdat het zijn sterfdag is. In liefdevolle herinnering aan een dichter/pa.

Kropje, kropje, kropje, kropje

en dat duizend maal,

terwijl de donkre hoge bomen,

met hun eeuwenoude dromen

de landen staan t’omzomen.

 

En de vogels kirren, piepen,

terwijl weer andere nog sliepen

en de vinken op hun touw

roepen dwingend om hun vrouw.

Staat het koren, lange rijen,

zachtjes met de wind te vrijen

en het groene, rijpend graan

laat de ploegpatronen staan.

 

Hoog, heel hoog in ’t ijle zwerk

gilt de buizerd en hij snerpt

om de muis t’intimideren,

want zijn prooi zal hij begeren.

En de jager schiet een eend

op de grens van bos en beemd.

Tot de nacht voor ieder valt,

maar de uil het weer vergalt

voor alweer een andre muis.

Nooit en nimmer is het pluis.

Next page →
← Previous page