Tag Archives: mantelzorg


Toe raak me aan

aanraking in de zorg

ik ben bij je

De laatste twee maanden van zijn leven woonde mijn vader in een zogenaamde zorg-villa. Hier had ik hem naar toe gebracht toen bleek dat hij op het herstelcentrum zat te verpieteren. De verzorging deed haar best maar had eenvoudigweg te weinig tijd en mijn vader was een bewerkelijke patiënt geworden. Hij had dat in de gaten en het deed hem verdriet. Een vriendin die in de zorg werkt, wees mij op de villa.

Opbloeien

Na de verhuizing zag ik mijn vader opbloeien. Niet zozeer qua gezondheid (hij bleef zwak) maar wel mentaal. Wanneer ik hem bezocht trof ik hem regelmatig in de tuin bij de villa aan, voorzien van strohoed. De zon op de bol hield hij namelijk niet lang vol. Het deed me deugd dat deze tip van mij daar direct was opgepikt en dat hij nu eindelijk weer buiten kwam. Al had hij in een wandeling in de rolstoel nog geen behoefte.

Maar het meest opvallende was dat mijn vader niet uitgepraat raakte over een bijzonder detail dat hemzelf opviel in de zorg, die hij nu kreeg. Meermaals vertelde hij: “ze raken me hier aan… ” De eerste keer dat hij het zei sprongen me de tranen in de ogen. Mijn vader was nooit aanrakerig geweest. Hij was bepaald geen knuffel-papa. Maar nu, op zijn oude dag, was dit toch veranderd. Ook vanwege zijn slechte zicht was het belangrijker voor hem geworden.

Een bevestiging

Ik schreef ooit een blog over aanraking https://annderverhaal.nl/2016/01/15/aanraking-wat-vind-jij-2/ en haal een stukje hieruit aan: Een aanraking bevestigt je in je bestaan: “ik zie je, je mag er zijn en ik ben er voor je..” zeg je eigenlijk, maar dan zonder woorden.

Phylis Davis schreef een mooi gedicht hierover. Het heet: ‘Toe raak me aan’. Ze beschrijft de diverse leeftijdscategorieën; van baby tot bejaarde en maakt duidelijk dat aanraking op elke leeftijd van belang is.
Een strofe uit haar gedicht gaat als volgt:

Als ik je bejaarde vader of moeder ben, toe raak me aan
Zoals ik werd aangeraakt toen ik nog heel jong was.
Houd mijn hand vast, zit dicht bij me, geef me kracht,
verwarm mijn vermoeide lichaam met jouw nabijheid.
Al is mijn huid nu gerimpeld, ze vindt het heerlijk om aangeraakt te worden.
Wees niet bang, raak me gewoon aan.

Een warme douche

Mijn vader werd na zijn verhuizing ook weer vaker gedoucht. Hij genoot als een kind van het te worden ingezeept. Daarbij is het water zelf een vorm van aanraking. Bedenk maar eens hoe het voelt wanneer je je kan laten afspoelen onder een warme douche. Heerlijk toch?

Je begrijpt dat het voor ons, als familie, een verademing was dat onze vader in goede handen bleek, het naar zijn zin had en (hoe kort ook) nog even kon genieten van echte aandacht en oprechte aanraking.

Ik denk dat de meeste verzorgenden bij voorkeur in een zorg-villa zouden werken. Meer handen aan het bed maakt het werk lichter en biedt meer ruimte voor een praatje en ander liefdebetoon. Nu is het vaak een gejakker en gejaag en dat is voor niemand plezierig. Toch hoop ik dat er ondanks de haast wat meer zal worden aangeraakt. Daarom noem ik deze blog: toe raak me aan.

Next page →