Tag Archives: huisdieren


Verloren in een andere tijd

In de schaduw met mijn boek

Nu het zomert komen veel mensen eindelijk toe aan iets waar ze eerder geen tijd voor hadden; lezen. De hitte werkt mee want wat is nu heerlijker dan met een boek in een schaduwrijke hoek? Naast lezen scrol ik voor de gezelligheid op facebook om te kijken hoe anderen de hete periode doorstaan. Naast de vele vrolijke vakantiefoto’s valt een boeken-challenge mij op.

Je fotografeert 10 dagen achtereen de kaften van jouw favoriete boeken, zonder commentaar. Het levert mooie plaatjes want ook vanuit grafisch oogpunt is een boek interessant. In de boekhandel of bibliotheek moet het boek het toch allereerst van zijn buitenkant hebben. Dat  is bij mensen eigenlijk niet veel anders hè, al beweren we van wel. Maar we poetsen graag onze buitenkant wat op.

Bij boekenkaften valt niks op te poetsen. Ze zijn af en kunnen hooguit in nette staat bewaard en afgestoft worden. Grappig vind ik wel dat de kaften van hetzelfde boek in een ander land een ander uiterlijk en zelfs niet letterlijk vertaalde titel kunnen hebben. Dat ervaar ik nu ik in Duitsland woon en mijn man ik eenzelfde boek lezen. Voor het oog lijken het twee verschillende boeken.

Oud boek

Het boek in de caravan

Omdat ik de Nederlandse bibliotheek mis, lees ik ter ontspanning een boek dat van mijn oma is geweest. Ze kreeg ‘Jody en het hertejong’ in 1951 en het is in de oude spelling. Een voorbeeld uit het stukje waarin het hertje zijn naam krijgt: een hertekalfje draagt zijn vlag zoo vroolijk. Zijn staartje is net een kleine witte vroolijke vlag. Als ik een hertekalf had zou ik hem “Flag” noemen.

In Jody en het hertejong wordt een pioniersfamilie in Florida beschreven. Ze hebben het niet breed en komen aan de kost door onder andere zelf mais te telen en te jagen. De natuur en het dagelijkse leven worden uitgebreid beschreven, evenals de karakters van de hoofdpersonen. Je kan niet anders dan een diepe liefde voor de jongen Jody te gaan voelen. Het is een dromerig en wat eenzaam kind. Het hertje brengt daar verandering in. De lyrische beschrijvingen over hoe dierbaar het dier wordt en hoe mooi de jongen het vindt, vond ik ontroerend.

Huisdierengeluk

Ik herken de bewondering voor een dier van nabij. Zo ben ik dol op mijn oud katertje Gijs. Hij is al sinds 2003 bij mij en ik vind hem nog liever en leuker dan op de dag dat ik hem vond in het asiel. Regelmatig maak ik foto’s van het beestje en soms vertelt hij dan iets op mijn facebookpagina. Hij spreekt mijn vrienden daar aan met ‘u’ want het is een beleefde kater. Met nieuwjaar ‘plak’ ik een strik of stropdas onder zijn halsje via een digitaal stickervel. Zie de foto onder deze blog.

Maar terug naar het boek. Op internet zocht ik op wanneer het werd uitgegeven en las ook hoe het zou aflopen. Daar baalde ik enorm van. ‘He bah’, dacht ik  ‘ik ben nog niet eens halverwege. Ik wil dit helemaal niet weten’. Het is alsof je midden in het boek de laatste bladzijden gaat zitten lezen. Dat doet geen mens of het moet terug moeten naar de bibliotheek. Ik zal het niet verraden hier want wellicht wilt u het zelf nog lezen.

Evengoed pleng ik op het end van het boek een paar tranen. Die tranen gelden zowel het droeve einde als het uit hebben van een mooi verhaal waarin ik mezelf kon verliezen, de tijd kon vergeten en me zo heerlijk kon inleven in een andere tijd en werkelijkheid.

In welk boek verloor u zich recent? Ik lees het graag.

Ik wens u veel leesplezier en vergeet niet uw huisdier te aaien…

Next page →
← Previous page