Tag Archives: geloof&spiritualiteit


Inkijk in de eeuwigheid

toegang tot de hemel´Nog een keer defibrilleren!´ De arts schreeuwt nog net niet tegen zijn assistent maar er klinkt haast in zijn stem en een lichte paniek. Er staat een kleine club rond mijn lichaam gebogen met het apparaat in de aanslag. Op mijn borst kleven twee electroden. Ik zie er blauwig uit in het felle licht van de ziekenhuislampen. Geen idee hoelang ze met me bezig zijn. Geen idee waar ik me bevind eigenlijk want ik kijk op mijn lichaam neer, zwevend in de ruimte. Nu ik beter kijk zie ik niet alleen deze kamer maar ook een aangrenzende ruimte. Daar staat mijn dochter met haar man. Wat doet ze? Oh nu zie ik het; ze huilt en klemt zich aan haar man vast. Die staat duidelijk te bidden.

Ik vind dat ze me maar moeten laten gaan. Het is mooi geweest. Ik geef me gewonnen. Rustig laat ik me meevoeren op de wind. Is het wel de wind? Ik hoor iets wat klinkt als de slag van vleugels. Iets of iemand voert me mee richting een schitterend licht. Zo zuiver zo puur. Het trekt aan me als een magneet.

Liefde

Dan zie ik Hem. Hij staat voor me. Zo anders dan ik me ooit heb kunnen voorstellen; levensecht. Echt levend. Hij kijkt me aan. Die ogen! Ik kijk in die ogen en kan ze niet weerstaan. Wat ik zie? Liefde! Het zijn de meest liefdevolle ogen die ik ooit heb gezien. Ik zie ontferming en een krachtige zachtheid. Met die kracht kijkt hij dwars door mijn ziel en ontleedt hij alles wat er in mij is. Met de zachtheid raakt hij mij aan. Zijn liefde is als balsem voor mijn gewonde hart. Ik voel hoe ik alleen al onder die blik geheeld word. Er staat niets meer tussen ons in.

Ik ontmoet familieleden. Een blijde hereniging in harmonie. Wanneer ik hen zie, zie ik hun verleden op aarde en alles wat er tussen ons heeft in gestaan verdwijnt omdat ik het nu begrijp; wat hen daar getekend heeft, wat ons contact bemoeilijkte. Golven van liefde en vergeving spoelen dan deze herinneringen weg. Er is volledig begrip van het toen in het nu. Dit eeuwige nu.

tijdloos

Tijd is hier een onbekend begrip. Ouderdom trouwens ook. Mijn moeder en ik zijn beiden even oud of moet ik nu jong zeggen? We zijn hier volkomen en gaaf. De pijn en de kwalen zijn vergeten. De tranen uit mijn vroeger leven hangen als een paarlen snoer om mijn nek. God heeft ze bewaard totdat ik kwam.

Ik kan naar mijn tijd op aarde terugkijken en zien welke brokken ik heb gemaakt zonder het zelfverwijt wat mij daar in de weg zat. Ik zie hoe dit ook mijn dochter heeft beschadigd en ik kan hier voor haar bidden zonder de zorgen die ik op aarde voor haar had. Want ik weet dat het plan wat God met haar heeft niet zal falen. Zij valt niet uit zijn Hand.

veilig

Graag zou ik ervoor zorgen dat ieder mens op deze plek kan landen veilig in Zijn armen, veilig in zijn liefde. Maar ik weet dat niet iedereen Hem wil kennen. Nu ik hier ben begrijp ik daar niks meer van. Hij is het beste wat ik op aarde had. En ik wil bij Hem zijn en blijven. Gelukkig hebben we hier een eeuwigheid aan tijd om elkaar te ontmoeten. Hier zie ik Hem van aangezicht tot aangezicht. Zijn liefde heeft mij omvat en getransformeerd tot een heel mens in menselijke gedaante maar toch anders. Hoe anders? Dat zal je wel zien wanneer je hier komt!

Inzending 2 voor de bloghop over de hemel. Host Lineke http://kostbaar-en-geliefd.blogspot.com/2018/09/de-hemel-bloghop-september.html
Next page →
← Previous page