poëzie


De klok


junghans klok
De klok heeft lang gezwegen.

Hij stond heel stil te staan,

niet verstorend vaders rust.

Altijd vijf voor vier.

Twee maal daags toch bij de tijd.

Ooit tikte de klok,

in een grijs verleden.

Bij papa, mama en grote broer.

Zijn slag bij het halve uur,

vrolijk oplopend bij de hele.

In mijn brein,

liggen blijde galmen begraven.

Ik neem de klok mee,

terug naar die Heimat:

made in Germany.

Hier komt hij tot leven,

in liefdevolle handen

die hem nader bekijken

opwinden, repareren.

Hij wordt weer bij zijn naam genoemd:

Junghans.

De jonge Hans,

hij doet het weer.

Verrukking bij zijn slagen,

muziek uit mijn jeugd.

 

Hieronder kan je de klokslagen beluisteren. Zelf op de pauzeknop drukken want hij gaat maar door!

 

 

 

 

 

Next page →
← Previous page