geloof & spiritualiteit


Wie bepaalt jouw waarde?

In de blog https://annderverhaal.nl/2020/04/09/hoe-ik-wil-zijn/ heb ik stil gestaan bij wat mijn waarden zijn. Deze blog kan je als een vervolg zien, hoewel hij er ook aan vooraf had kunnen gaan. Want waarden en eigenwaarde hebben veel met elkaar te maken. Vanwege mijn dubbele isolement word ik aardig stilgezet bij het onderwerp, dat hopelijk voor u als lezer ook interessant is.

Eigenwaarde of zelfrespect zegt iets over het beeld dat wij van onszelf hebben. Denken we de uitdagingen in ons leven aan te kunnen of zijn we onzeker over ons kunnen? Voelen we waar onze grenzen liggen en kunnen we die ook communiceren naar anderen? Zijn we op een plezierige manier content met onszelf? Ik gebruik het woord plezierig omdat er natuurlijk ook mensen zijn die zo arrogant zijn, dat ik het plezierige niet meer zie. Dan heb je het over een te hoge dunk en daar wil ik het niet over hebben.

De boodschap aan het kind

Je gevoel van eigenwaarde bouw je als kind op en daar gaat het bij veel mensen vaak al mis. Ik wil niet gaan zitten somberen maar ik vrees dat velen van ons toch wel met littekens zitten, geslagen in de jeugd. U hebt dat wellicht zelf ook zo ervaren. Dan weet u dat het soms lang kan duren voor je dat weer achter je kan laten en je gezonde patronen hebt geleerd, die passend zijn voor het leven nu.

Hoewel ik vind dat ik niet mag klagen konden mijn ouders mij niet altijd die ondersteuning geven, die goed voor mijn zelfvertrouwen was geweest. Daar zat geen kwade opzet achter. Mensen maken nu eenmaal fouten. Ook zij hadden hun eigen uitdagingen in het leven en eigen achtergrond, die al dan niet hulprijk was. Eigenlijk ben ik vooral dankbaar voor wat ze allemaal wèl goed hebben gedaan. Dat ze van mij hielden is het belangrijkste en daarom gedenk ik hen met blijdschap.

Pestverleden

Wat wel heel lastig was, is het feit dat ik eindeloos lang gepest ben als kind. En ook nog als jongvolwassene. Mijn vader wilde niet dat ik op kamers ging in mijn geboortestad om daar de HBO richting van de Activiteitenbegeleiding te volgen. Daarom koos ik voor de soortgelijke MBO in Arnhem. Helaas viel ik flink buiten de groep, die alleen uit meiden bestond. Zij vonden dat ik bekakt praatte en te moeilijke woorden gebruikte. Daarbij gebruikte ik tot hun verbazing geen make-up en  droeg ik aparte kleren, die niet volgens de mode waren (terugkijkend naar oude foto’s denk ik nog steeds: wat hip)

Ik maakte in deze beroepsopleiding nogmaals mee wat ook mijn jonge jaren had getekend;  uitgestoten worden. Het deed enorm pijn maar ik slikte en leerde zwijgen. Omdat wat ik zei toch maar tegen mij werd gebruikt. Zelfs een leraar deed mee, door mij voor de klas voor schut te zetten. Hij gaf de meiden in de groep ook tips tot seksuele zelfbevrediging. U begrijpt dat de weerzin wederzijds was.

Onbegrepen klachten

In deze periode namen helaas mijn gewrichtsklachten toe. Met name in de winter was het een ramp. En één stage kon ik niet afmaken doordat ik zes weken met een soort spit bij mijn ouders thuis op bed lag. Ik kan nog het plafond voor u uittekenen maar dat levert een saai verhaal. Hoe er met mijn klachten werd omgesprongen is bekend: eindeloos niet serieus genomen.

Al deze tegenstand had mij kunnen beroven van de ontwikkeling tot een gezonde eigenwaarde. Ik ga hier niet beweren dat ik geen deuken opliep hierin. En toch… Toch wist ik, dat ik van waarde was en dat de behandeling die ik kreeg onverdiend was. Hoe kon ik dat weten? Voor mij is het helder. Ik heb altijd in God geloofd en geloof nog steeds. Dat ik door Hem gekend ben. Daar zit ook het woord ‘erkennen’ in. En zoals ik Hem erken, erkent Hij mij. Het is moeilijk uit te leggen.

Meerwaarde

Natuurlijk kan je ook een gezonde eigenwaarde opbouwen wanneer je niet gelovig bent. Voor mij is het misschien ook niet direct een voorwaarde maar het geeft me wel een meerwaarde. En dat is me heel kostbaar. Daarom vind ik de spreuk op de foto ook zo mooi. Hij komt oorspronkelijk van Henri Nouwen. Een katholiek priester en schrijver, die onder andere een prachtige loopbaan aan de Yale universiteit opgaf om met verstandelijk gehandicapten te werken. Daar kwam hij als mens tot bloei en vond zijn roeping.

Ik weet niet wat mijn roeping is. Misschien is het mooie verhalen schrijven wel genoeg. Ik hoop in ieder geval dat u zich ook gekend weet. Door God of mensen. Maar maak u niet van de laatsten afhankelijk. Dat is mijn advies. Want mensen kunnen hun liefde voor u verliezen of wegnemen. Maar God doet dat niet. Uw waarde is veilig bij Hem.

En wie of wat bepaalt uw waarde?

 

Gerelateerde blog https://annderverhaal.nl/2017/04/01/je-schaduwkant-aanvaarden/

 

Next page →
← Previous page