blogs


Groene kinderen

Guido GezelleHoe mooi de inrichting van een huis ook is, ik vind er niks aan zonder groene huisgenoten. Misschien ligt het aan mijn wortels (leuk woord in dit verband) want ik stam af van kwekers en biologen. En ook van moeders zijde zitten de groene vingers erin gebakken. Ik kan me een leven zonder tuin- en kamerplanten niet meer voorstellen.

Ik kan veel kwijt in de verzorging ervan. Een zorgzaamheid die ik graag in een paar koters had gestoken. Bij gebrek daaraan heb ik nu een binnenhuis Jungle. Ik durf bijna niet op vakantie. Want wie zorgt er dan voor mijn ´kinders?´ Ik ga toch nadat ik op papier zet wat deze en gene zo nodig heeft.

stek wort plant

Stek wordt plant

`Wie zorgt er voor mijn planten´? Was ook de eerste vraag die mijn vader stelde toen hij ruim een jaar geleden in het ziekenhuis belandde. Ik kon hem gerust stellen: de buurvrouw. De schat had me verteld dat ze geen groene vingers had en dat werd allengs merkbaar. Ik kon er niet mee zitten. Alle aandacht ging naar pa. Hij zou een half jaar later overlijden, zonder nog thuis te zijn geweest. Zijn plantenkinderen zagen er niet uit en hadden dringend verzorging nodig.

Nu de zorg om pa was weggevallen kon ik mijn aandacht eindelijk aan deze erfenis besteden. De bende werd in de aanhanger van mijn man geladen. Bij hem begon de grote klus van het ompotten en stekken. Stekken nam ik van planten die op sterven na dood leken. Enkele nog levende ´ledematen´ zette ik dus op een karaf met water en wachtte. Eén deed er maanden over om wortel te schieten. Het moment dat hij in de aarde kwam legde ik vast door een foto te nemen. Op facebook postte ik de foto met de titel: Stek wordt plant. Heel symbolisch want ik noemde mijn pa: Stekje.

Kijk mij nou mooi bloeien!

Zijn overlijden ligt nu ruim een half jaar achter ons. De planten hier tieren welig en enkelen zijn gaan bloeien. Ik kijk en verwonder me over de bloemen. Ik wist niet hoe die eruit zagen. Hebben ze ooit eerder gebloeid? Ik weet het niet meer. Maar elke bloem lacht me toe en zegt:´ Wat ben ik blij, geniet jij ook van mij?´ Ik knik verheugd en ren naar beneden om het fototoestel op te halen.

Wanneer het straks voorjaar wordt zal ik naar het graf van mijn ouders gaan en ook dat vol zetten met bloemen. Een tuintje om te eren van wie ik liefde ontving. Plantjes ter herinnering.

Next page →
← Previous page