blogs


Op sleeptouw

Samen op pad

‘Ik heb zin om M & P in Zürich te bezoeken en wil met de trein. Nu vind ik dat een beetje spannend en dus vroeg ik mij af of jij zin hebt om mee te gaan’ De vraag is een schot voor open doel. Natuurlijk wil ik graag mee om mijn broer M weer te zien en P mijn lieve schoonzus. Ik heb hen drie jaar niet gezien!

Ik zeg dan ook ‘Ja’ op het verzoek van mijn achternicht, die het spannend vindt internationaal te reizen. Ik vind het misschien nog wel enger dan zij. Ik vind reizen met het openbaar vervoer in een vreemd land spannend. En al woon ik al een tijdje in Duitsland, ik heb niet geoefend om deze angst te overwinnen. De pandemie heeft er fijn aan bijgedragen een huismus te blijven op een bezoek aan Nederland na natuurlijk.

Het verlangen wint

Het was niet in mij opgekomen alleen naar Zürich te reizen. Ik voel me beperkt met die malle peesontstekingen in mijn armen. En dan die hele reis een medisch masker op…Het verlangen mijn broer weer te zien en wel in het gezellige gezelschap van mijn achternicht werkt echter zo stimulerend dat ik het toch aandurf.

genieten

Mijn man vindt het ook prima dat de dames samen gaan en hij thuisblijft. Hij is immers door zijn werk gebonden. Maar hij wil mij wel naar het eerste station brengen en ook weer afhalen wanneer ik terugkom. Dat is al fijn want hier rijden alleen spaarzaam bussen en de reis is zo al lang genoeg.

Digibeet

Hij is ook zo nett om mij te helpen met de online boeking. Ik ben namelijk een digibeet en ook dat is met reisangst een belemmerende factor. Alles gaat digitaal tegenwoordig. In het Nederlands kom ik er nog wel uit maar in het Duits? Niet dus. Als het aan mij en mijn achternicht had gelegen hadden we alleen de stoelen geboekt. Eerlijk! We hebben het namelijk geprobeerd maar kwamen er niet uit.

En dan is de dag van vertrek. Ik zit in de eerste trein en zeg tegen mezelf dat het goed komt.  Ik heb dat nog niet gedacht of de trein stopt en niet omdat er een station is. Nee, de trein voor ons heeft problemen en wij kunnen niet verder. Na 10 eindeloze minuten wordt omgeroepen, dat we terugrijden naar het vorige station. Ja, het vorige!

De omgeving vanaf de boot

Sprintje trekken

U begrijpt dat ik gestrest ben. Dit is precies het soort situaties waar ik bang voor ben. Gelukkig heb ik al geoefend met de Duitse trein-App. Ik kijk welke trein er naar Keulen gaat vanaf het station waar wij naar terug rijden. Aldaar sprint ik met mijn bagage naar een volgend perron. De nood doet mij eventuele lichamelijke ongemakken vergeten en een mens kan meer dan zij denkt. Gered! Ik zit en deze trein rijdt door. Mooi op tijd kom ik in Keulen aan.

De rest van de reis verloopt zonder hindernissen en eenmaal in Zürich worden wij opgevangen door mijn schoonzus. Zij zal ons de komende dagen zoveel op sleeptouw nemen, dat ik daarna ook wel alleen de stad in durf met de tram. Mijn uitstapje alleen is naar het museum. Ik geniet met volle teugen.

Oefening en hulp

Ik vind het best lastig, dat van die angsten. Mij hielp het zeer dat mijn achternicht het ook spannend vond en die is verder (bijna) nergens bang voor. Het is een kwestie van oefenen, heb ik mogen ervaren. En hulp vragen is ook niet erg. Wanneer mensen ons bezoeken doen mijn man en ik het immers net zo. Dan nemen we onze gasten mee naar mooie plekken of mee zeilen.

  •  Welke dingen vindt u spannend/eng?
  • En wie nam u voor het laatst mee op sleeptouw?

Ik laat me vallen’ , zei het water. ‘Ik vang je op’, zei de rots.

 

Next page →
← Previous page