blogs


Het waardeloze van wachten

Pfff…

‘Hoe is de operatie verlopen?’ Deze vraag is mij nu al meermaals gesteld.  Het verhaal van Juffrouw Dep is immers al een tijdje geleden hier op annderverhaal verschenen. Helaas moet ik melden dat ik  nog niet geholpen ben. Eerdaags ontving ik de oproep. Ik heb daarop ruim twee maanden moeten wachten.

In die periode kwam een mogelijkheid tot houssitten voorbij. Niet in Arnhem maar voor mijn vrienden in ieder geval dichterbij dan het grote Duitse huis. Ik vond het lastig iets af te spreken omdat ik nog steeds niks van het ziekenhuis had gehoord. Maar juist omdat het zolang duurde, heb ik toch maar toegezegd. Ik zou toch niet net in die 12 dagen onder het mes moeten?

Geen antwoord

Dan wacht ik ook al bijna vier maanden op mijn accountant. Dit omdat ik van de Duitse belastingaangifte geen verstand heb. Mijn man had de getallen allang moeten hebben. Wanneer ik bel en navraag, krijg ik van de assistent te horen dat eraan gewerkt wordt en dat mijn accountant mij zal terugbellen. Ik hoop dat het eerste klopt want het tweede treedt niet in werking. Op mails krijg ik al helemaal geen antwoord.

‘Je moet nu echt eens achter je accountant aan’ heb ik mijn man al meermaals horen zeggen. Dan zeg ik dat ik dat al meermaals heb gedaan en slaak een diepe zucht. Kortom, ook hier sta ik in de wachtstand. En daar ben ik niet alleen. Want een groot deel van ons leven bestaat hieruit. We wachten allemaal dagelijks, in de één of andere vorm. Of het nu in een letterlijke wachtruimte is, in de wachtrij aan de kassa, of op een bericht.

zenuwslopend

Veel van ons wachten is weliswaar ergerlijk maar gelukkig nog onschuldig. Er is echter ook een zenuwslopende vorm van wachten. Zo wacht een oude vriendin van mij op de uitspraak van de rechter. Deze uitspraak zal invloed op haar leven hebben en is daarom zeer belangrijk. Ze zit flink in spanning, de arme schat.

Nadenkend over de verschillende vormen van wachten kom ik tot een paar dingen die het moeilijk voor ons maken;

  • Je zit als wachtende in een afhankelijke positie
  • Onzekerheid (je weet niet waar je aan toe bent)
  • Je onbelangrijk voelen (mijn operatie heeft duidelijk geen prioriteit)
  • Er hangt veel van het bericht af, zoals bij mijn vriendin
  • Bij actief zitten wachten, gaat de tijd nog langzamer ook!

 

Wat kan helpen?

  • Je bezig houden met waar je wel invloed op hebt
  • Bidden of mediteren om tot rust te komen
  • Je hart luchten
  • Leuke dingen doen
  • Hobby’s die je uit je hoofd halen zoals bijv. tuinieren.

Wellicht hebt u nog verdere tips? Ik lees het graag.

 

Wat betreft mijn oproep. De operatie valt precies in de houssitting periode.  Die ga ik niet meer afzeggen. Dus kan ik opnieuw gaan zitten wachten. Om te beginnen op het moment dat ik iemand aan de lijn krijg….

Next page →
← Previous page