About Anne Stekhoven

Sommigen kennen mij als Faith, blogster op Funky Fish.


View all posts by Anne Stekhoven

Bezoek

Stt…Felicia slaapt

Er klinken weer kinderstemmen in het huis. Het geren van voetjes op de trap, wat is dat lang geleden. Er wordt gespeeld, gelachen en gehuild. Want als mama vertrekt is dat voor jou lastig te begrijpen. Mama is jouw wereld, jouw houvast. Ik ben slechts een vreemde mevrouw. Daar kunnen een paar eerdere ontmoetingen niks aan afdoen. Gelukkig is daar grote zus. Zo worden tranen gestild en ingeruild voor dikke knuffels.

Wanneer de kleine meid in slaap is gesust vermaak ik de twee groteren. Maar wat heet groot? Het jongetjes is nog geen 4, al vindt hij zich een hele vent. ‘Dat kan ik zelf’ roept hij beslist. Ik maan tot kalmte want het meisje mag niet wakker worden. Hij luistert braaf. Het is een lief ventje, met al zijn bravoure en al. Goed opgevoed door mijn vriendin en haar man.

Ballen

Zij is nu thuis en probeert haar werkstuk te schrijven. Drie kleine kinderen, een baan en dan nog een opleiding. Al die ballen in de lucht en ik probeer nu één over te nemen. Voor een paar uurtjes dan want dit hou ik geen hele dag vol. Maar wat is dit leuk. Eens niet knutselen of schrijven maar oppassen in mijn atelier.

Wat goed dat ik vorig jaar nog die kinderstoeltjes bij het grofvuil heb weggeplukt. Ze zitten nog zo mooi in de verf en vormen samen met het tafeltje uit mijn jeugd een bruikbaar setje. De kinderboeken kan ik al aardig vertalen en de wasco is oud maar kleurt nog fijn. Ik heb werkelijk van alles uit de kast getrokken. Ik doe mijn naam als één van de Creatieve hamsters eer aan.

Buurtkat

Bube op het kleed

Er klinken niet alleen kinderstemmen door het huis maar ook gespin. Nee, geen eigen kat maar een leuke van de buren. Hij komt elke ochtend even langs en soms nog vaker op de dag. Hij vindt het bij ons wel heel gezellig volgens mij. Komt hij soms aandacht tekort of is hij simpelweg zo’n vrijkous? In ieder geval krijgt hij nu dagelijks een portie knuffels en een handje brokken. Niet teveel want dat vindt de eigenaar vast niet goed.

Bij welke buren hij hoort weten wij niet. Maar hij is wel doorvoed. Het enige dat hem ontbreekt is zijn rechteroog. Zodra hij binnen komt, laat hij zich op ons vloerkleed ploffen. Nee werkelijk, hij laat zich vallen. Ik vind dit zo grappig en zeg hem dit ook. Als dank knort hij dat het een lieve lust is. Man, wat kan die Bube spinnen. Je kunt het tot in de volgende kamer horen. Ja, ik heb hem maar Bube genoemd, wat ‘jongetje’ betekent. Hij is ook een lief ventje maar dan op de kattenmanier.

Vriendinnentijd

Bube tovert iedere dag een lach op mijn gezicht. Hij kruipt zelfs in mijn auto, alsof hij zeggen wil dat hij wel meewil op reis. Maar ik vertrek zonder hem naar de camping. Daar komt namelijk een vriendin uit Arnhem naartoe gereisd. Een paar dagen vriendinnentijd. Heerlijk! Samen wandelen, in het Nederlands kletsen, universeel in een deuk liggen en een citytrip naar het mooie Monchau.

Rummikub is zeer besmettelijk

S ’avonds spelen we de spellen, die ik in de caravan heb gelegd. Ze worden eindelijk gebruikt, zo leuk. Ik ga er haast van spinnen. Zo hard dat je het in de volgende kamer hoort. Nu is dat in de caravan niet zo moeilijk hoor want wat een dunne muren. We hebben wel een rare humor…zie foto. Zo zaten we er uiteraard niet bij. Het is een zwart grapje op de plicht die nog steeds in Duitsland heerst. Humor is het enige dat helpt om daar mee om te gaan.

En wie krijgt u graag op bezoek?

 

Next page →
← Previous page