About Anne Stekhoven

Sommigen kennen mij als Faith, blogster op Funky Fish.


View all posts by Anne Stekhoven

Brief aan mijn moeder

Lieve ma,

Vanmorgen werd ik wakker en drong het tot me door dat het jouw sterfdag is. Zeventien jaar ben je al niet meer bij ons. Wat enorm lang! Maar hoe de tijd ook voorbij glijdt, jij bent er nog steeds. Op foto’s zie ik je lieve gezicht en in mijn gedachten spreek je soms nog zacht je wijze woorden.

Want je was een wijze vrouw ma. Dat besefte ik toen je stierf nog niet zo goed als nu. Dat heeft iets met het klimmen der jaren van doen. Vandaag besefte ik dat je nooit voor al die wijze lessen heb kunnen bedanken.

Maar ik ben je heel dankbaar en daarom zet ik in deze brief op een rij wat ik van je heb geleerd.

Je liefde voor mensen

Wat had je toch een groot hart. Er pasten zoveel mensen in. En echt niet alleen de makkelijke types of de sociaal aanvaarden. Ik zal nooit vergeten hoe je je ontfermde over een zwerver met psychische problemen. Zijn hoofd zat vol luizen maar hij had een lieve blik. En dat had jij gezien. Jij zag niet de luizen, jij zag de mens.

Ik vond het als puber niet altijd leuk dat ons huis voor iedereen open stond. Ik vond het druk en rumoerig en voor de wat aparte types, had ik geen begrip. De aandacht die ik verlangde moest ik met anderen delen. Nu ja, als ik het delen nog niet geleerd had, dan toen! En nu denk ik met plezier terug aan de zoete inval die door jouw gastvrijheid ontstond. Want nu zit ik zoveel alleen, dat het niet leuk meer is.

Dankbaarheid

Lieve ma, ik herinner me jou ook als een dankbaar mens. Door je ziekte was je mobiliteit beperkt en moest je veel rusten. Maar klagen deed je zelden. Niet dat je nooit verdriet had maar je droeg en verdroeg meesterlijk. Daar had je geloof in God wel mee van doen. Naast het meesterlijk verdragen, kon je ook meesterlijk genieten van het kleine. Van jou leerde ik dat het kleine heel groot is, voor wie het wil zien.

Ontwikkeling

Niet alle ouders maken een ontwikkeling door. Dat hoor ik soms uit verhalen van vrienden. Dat mensen ook stil kunnen blijven staan. Niet tot veranderen bereid. Dat is voor kinderen knap lastig want daardoor kunnen dingen uit het verleden nooit besproken worden. Van jou herinner ik me een excuus over fouten, die je hebt gemaakt.

Van mij was dat excuus niet nodig geweest. Maar het tekende jou ten voeten uit. Je was bereid naar jezelf te kijken. Je pastoraal werk en daarvoor boeken lezen werkten mee aan je ontwikkeling. Door het lezen kwam je tot inzichten. Inzichten die je hielpen in het gesprek met de ander. Maar ook inzichten in jezelf.

Inspiratie

Ik zou nog meer kunnen schrijven maar ik laat het hierbij. Ik kan deze brief namelijk niet verzenden maar anderen kunnen hem wel lezen. Misschien kan je hen inspireren. Dat je over de grenzen van de dood nog een voorbeeld mag zijn, door dit schrijfsel heen. Dat zou mooi zijn.

Heel veel liefs van je dochter en een warme groet aan pa.

Anne

Mijn moeder

Next page →
← Previous page