Komen waar je moet zijn

‘Je bent echt aangekomen hé?’ zegt Doris tegen mij. Hier in Duitsland betekent ‘aankomen’ onder andere; dat je je draai hebt gevonden. Aankomen is een passend woord. Ik proef er een proces in, dat ik herken. Eerst ben je nog onderweg. De bestemming ligt in het verschiet. Als het goed is kom je aan. Voor mij was het geen makkelijk proces.

Ik heb namelijk aan veel dingen moeten wennen, geworteld als ik was in het vertrouwde Arnhem. Daar had ik net een eerste echte woning ingericht, geheel naar mijn zin. Hier trok ik bij mijn man in. Norbert was geen vreemde maar wat kenden we elkaar nu echt? Slecht!

Samenleven

Goed, dat getrouwd zijn was al wennen maar dan ook nog in een ander land met andere gewoonten en een andere taal. Vandaag bij de tandarts nog een misverstand omdat mijn Duits in tandterminologie niet volstaat en ik kon ook niet meer zeggen wat ik wel bedoelde want de beste man zat al in mijn mond te hannesen. Gelukkig was dat tijdelijk en kon het worden rechtgezet.

Misschien is het normaal maar ik liep hier in het begin alles te vergelijken met mijn oude leventje. De woonomgeving was niet zo mooi als Arnhem. De buren waren hier niet zo gezellig en gastvrij en het dorp was een saai gat naast Arnhem cultuurstad. Ik had regelmatig heimwee.

Omarmen van het nieuwe

Mijn vergelijken en de heimwee gaven ook druk in mijn prille huwelijk. In tijden dat het minder goed liep tussen ons, nam ik het Norbert bijna kwalijk dat hij mij uit Arnhem had gehaald. Alsof hij mij had ontvoerd terwijl het toch mijn eigen keuze was geweest. Maar soms verlangde ik zo terug…

Aankomen in Duitsland was voor mij dan ook vooral verbonden met de relatie met mijn man. Hij is immers de reden dat ik hier ben beland. Hem omarmen -zowel letterlijk als figuurlijk- betekende het loslaten van het oude en vertrouwde. Ook dat was deel van het proces.

Pas toen ik ophield met vergelijken en inzag dat ik het heus niet alleen leuk had gehad in Arnhem, ging het beter. Ook Norbert maakte keuzes die ons ten goede kwamen. Zo is hij minder gaan werken. Daarnaast helpt de relaxplek in de Eiffel ons om telkens weer even op adem te komen. Ruimte voor anderen was er altijd al en dit groeit nu uit. Dankzij de kerk hebben we nieuwe contacten opgedaan. Ik geniet van gasten en nu dus van Doris en Jan, die komen eten.

Herinnerdingen

Voor de gelegenheid dek ik de tafel feestelijk met het servies van mijn ouders. De erfstukken zijn pure nostalgie. Ze betekenen voor mij een verbinding met het verleden. Dingen die ik mag vasthouden omdat het hier om materie gaat. Wat ik heb moeten loslaten moge duidelijk zijn. Wie loslaat heeft de armen weer vrij, om dat te omarmen wat is. En ik mocht zoveel nieuws omarmen. Zoveel moois ook en zoveel zegen. Daarom lach ik nu tegen Doris en zeg dat ik precies daar ben, waar ik moet zijn.

Gerelateerde blogs:

https://annderverhaal.nl/2019/01/30/nieuwe-woonomgeving/

https://annderverhaal.nl/2019/03/11/isolement/

, 5 november 2019. 18 Reacties op Komen waar je moet zijn. Category: bewustwording. Tagged: .

About Anne Stekhoven

Sommigen kennen mij als Faith, blogster op Funky Fish.

18 reacties

  1. Maria schreef:

    Wat fijn dat je je plek hebt gevonden Anne! En wat mooi gezegd: ” Wie loslaat heeft de armen weer vrij, om dat te onarmen wat is”.

  2. Johanneke schreef:

    Mooi geschreven Anne en mooie uitspraak ook om over na te denken ‘wie loslaat heeft de armen weer vrij om te omarmen dat wat is.’ Zelf vind ik loslaten steeds opnieuw een uitdaging. Fijn dat je nu bent ‘aangekomen.’

  3. Monique schreef:

    Ontroerend goed!

  4. Josien van der Aa schreef:

    Leuk om te lezen Anne. Natuurlijk is het wennen. Je hebt ineens een heel ander soort leven gekregen, op alle fronten! Dus vind ik dat je het best wel snel hebt gedaan. De tekening bovenaan is leuk, die lijkt op jullie huis en tuin. En de achtergrond is de Rursee. Heb je die zelf gemaakt? Hij is heel mooi!

  5. Danielle Hoogendijk schreef:

    Wat mooi dat het zelfs aan je gezien word, mooi hoe je door loslaten je armen weer vrij krijgt om andere dingen te omarmen.
    Lekker genieten meis van al het moois dat je nu in je leven hebt.

  6. Rita Klapwijk schreef:

    ‘Wie loslaat heeft de armen weer vrij, om dat te omarmen wat is.’
    Wat een prachtig woord, Anne, en o, ook zo herkenbaar voor mij.
    Al is mijn situatie geheel anders dan die van jou, ook ik heb veel moeten loslaten om iets anders te kunnen omarmen.
    Weet je, ik denk dat ik ook ben thuisgekomen (al hoop en bid ik met heel mijn hart dat het inderdaad maar voor tijdelijk zal zijn)

    Ik ga deze zin ook doorgeven aan mijn dochter; denk dat dit een mooie bemoediging is voor haar.
    Dank je wel!

    Liefs Rita.

  7. Aritha schreef:

    Heel mooie blog over groei. Blij mee.

  8. Anuscka schreef:

    Wat fijn om te lezen Anne, dat je je ‘aangekomen’ voelt! Af en toe had ik het met je te doen, want de heimwee was in het begin duidelijk! En ja, het is dan niet meer dan logisch dat je partner dan (ook) veel te verduren krijgt. Goed dat jullie samen-werken aan samen-zijn. Geniet van dit nieuwe gevoel!

  9. Miriam schreef:

    Ben blij voor je Anne, dat je kon loslaten en omarmen. Heel mooi geschreven<3.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.