Het zonnewendefeest

Een gedicht van mijn vader. De zonnewende is al geweest maar de zomerbeelden zijn zo passend nog. Evenals pa’s gedachten aan zijn eigen eindigheid want ik gedenk deze week zijn overlijden.

De tijd is weer gekomen:

te liggen op mijn buik.

De vogels kwinkeleren,

de bij zoemt in zijn struik

De zonneharp speelt zijn tonen

over het wolkendek;

de nevels zweven henen

tot in een wijd verstek.

Gedachten smelten samen

tot in een zalig niets:

tot stof ooit wederkeren,

ja dat lijkt me wel iets.

De walsdans der seizoenen

biedt allervriendelijkst aan:

blijf nog maar even liggen,

want straks is het gedaan.

, 27 juni 2019. 10 Reacties op Het zonnewendefeest. Category: gedichten van Pa.

About Anne Stekhoven

Sommigen kennen mij als Faith, blogster op Funky Fish.

10 reacties

  1. Cas schreef:

    Blijf nog maar even liggen, want straks is het gedaan.
    Wat een heerlijke eenvoud Anne. Hier geniet ik van

  2. Anuscka schreef:

    Wat een heerlijke ziel was jouw vader. Prachtig krachtig gedacht, in alle eenvoud. Heb fijne momenten in het gedenken van hem!

  3. Petrina schreef:

    Lieve Anne, veel sterkte deze week. Wat kan een jaar kort voelen en snel gaan… Dit gedicht, het perspectief zo veel verder dan het aardse! Prachtig geschreven. Wat mooi ook dat je dit deelt…

  4. Hilly Nicolay schreef:

    Wat een mooi gedicht, ontroerend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.