De natuur verbindt

Lilly

Hebt u zich wel eens laten koppelen? Bij dat woord denkt u misschien aan liefdesrelaties die zijn ontstaan doordat een vriend(in) u bewust aan een persoon heeft voorgesteld. Die vriend(in) dacht dat dit voor u wel eens een geschikte partner zou kunnen zijn. Zelf heb ik het één keer met succes gedaan. Een vriend en vriendin van mij gaan nu samen door het leven. En zo te zien nog gelukkig ook!

Maar je kunt je natuurlijk ook voor vriendschap laten koppelen. Zo kon het gebeuren dat de voorganger van onze gemeente mij de vraag stelde of ik met iemand zou willen kennismaken. De dame in kwestie had aangegeven geïnteresseerd te zijn in de kerk maar ze wilde graag eerst kennis maken met iemand die er ook heen ging. Daarbij gaf ze duidelijk aan dat ze met die persoon zou willen wandelen.

Wandelmaatje gezocht

Gespot tijdens wandeling

De voorganger -die met mij een wandeling had gemaakt- hoefde niet lang na te denken. Daarbij ben ik één van de weinige vrouwen in de gemeente met tijd. De eerste wandeling heb ik versteld gestaan over Melanie. Zelden zijn Duitse vrouwen gelijk zo openhartig tegenover mij. Ik heb het één keer eerder meegemaakt en wel bij Claudia, die nu een goede vriendin van mij is.

Melanie heeft ook een hondje, een teefje dat Lilly heet. Dat hondje is een clown. Hij kan allerlei trucjes en trekt echte grimassen – zie foto. ‘Kostelijk’ zou mijn moeder zeggen. Als ik naar Lilly kijk begint het weer te kriebelen want ik wilde altijd al een hond. Maar op de camping mogen die niet komen. Een nieuwe kat is er derhalve ook nog niet. Gelukkig kan ik nu elke week genieten van Lilly. Wel de lusten niet de lasten.

Dierenvriend

Houden alle mensen van dieren, vroeg ik me af. Dat schijnt niet zo te zijn. Degene die dol op dieren zijn, zijn meestal ook dol op de natuur. En die natuur blijkt een verbindende factor in het contact met Melanie. We staan tijdens onze tochtjes regelmatig stil om een bloem of beestje te bewonderen. Een kleine ruilhandel ontstaat door gezamenlijke interesses. Zo krijgen wij slakken voor onze vijver en Melanie en haar man krijgen garnaaltjes voor hun aquarium van ons. Uiteraard gaan we ook nog zaden voor de tuin uitwisselen of stekken van elkaars planten nemen.

Doordat het C- gedoe uitbrak kort nadat ik in Duitsland woonde heb me erg verwijderd gevoeld van mijn vriendinnen thuis. De eenzaamheid was met tijden als een diepe pijn. Daar schrijf ik niet makkelijk over of het moet in *dichtvorm zijn. Natuurlijk ben je wanneer je God kent nooit alleen. Ik heb daar veel steun aan. Maar God knuffelt in de regel niet en ook mensen werd dat afgeraden.

Drucken

Melanie zoekt slakken

Nu moet ik eerlijk bekennen dat mijn vriendin Claudia en ik ons daar nooit aan gehouden hebben. We hebben de menselijkheid voorrang gegeven boven eventuele risico’s. Bij komen en gaan hebben we ‘gedruckt’, zoals ze dat hier zeggen. Maar zonder al die kussen die Nederlanders geven. Daar doen ze in Duitsland niet aan.

Nu heb ik dus twee vriendinnen. Wat een rijkdom en wat een troost biedt dat na alle eenzaamheid. Daar ben ik God heel dankbaar voor. En ik denk maar zo dat Hij het fijn vindt hoe we samen door de natuur gaan en genieten van al het moois dat Hij geschapen heeft.

 

Gedicht

*Stille wereld