Tag Archives: bewustwording


In het voetspoor van…

ik in Sonsbeek

In schitterend Sonsbeek

Het is 30 juli 1957 wanneer Annie komt te overlijden. Ze is nog maar 61 jaar oud.

Het is 30 juli 1967 als ik ter wereld kom. Geboren op haar sterfdag word ik naar haar vernoemd want zij is de oma, die ik alleen uit de verhalen van mijn vader zal leren kennen. Een enkele foto toont een zachtaardig gezicht. Het haar kunstig opgestoken. Ze werd over één nacht grijs door de Spaanse griep.

Ik ben 19 jaar wanneer ik in Arnhem ga studeren. Wandelend door Sonsbeek loop ik in de voetsporen van oma Annie. Zij zat hier in de buurt als kind op kostschool en wandelde door hetzelfde park. Zou zij net zo hebben genoten van het geklater van de waterval en van het verkleuren van de bomen in de herfst? Ik meen te weten van wel.

overeenkomsten

Ik heb namelijk veel van haar weg. Ik zit net als zij regelmatig zingend op de fiets en hou van dansen door de kamer. Dit laatste deed zij graag met mijn vader, haar jongste kind.

Ik dans zonder kind en zonder blijvende liefde. Daarin had Annie meer geluk. Zij had een bestendige relatie en drie zonen. Maar ook zij had lichamelijk zwaar te lijden, al behield ze daarbij haar zonnige humeur.

‘Vind je het niet erg dat ik zoveel moet rusten?’ vroeg mijn chronisch zieke moeder eens aan pa. ‘Ach welnee, dat ben ik gewend’ antwoordde hij nuchter: ‘Mijn moeder lag immers ook veel op bed’. Rustend op mijn bed weet ik me dan ook niet alleen. Al zijn dit de voetsporen die ik graag had willen  overslaan, in een soort hink-stap-sprong. Je wil niet in alles op je oma of je moeder lijken…

taaltalent

Maar meestal zijn de overeenkomsten gunstig. Zo ook een bijzondere overerving qua voorkeur in buitenlandse talen.  Mijn uitzonderingspositie op school werd er alleen maar groter door. Wie vond Duits nu leuk! Niemand toch? Jawel, ik!

Mijn grootmoeder studeerde deze taal en zou er lerares in zijn geworden, ware ze niet getrouwd.

En zo leerde ik Duits veel sneller en beter dan de andere talen op school.

Daarom kon ik ook direct goed praten met de nieuwe liefde in mijn leven; een Duitse dokter.

Er ligt een zekere humor in deze ontmoeting besloten. Alsof alles zo heeft moeten zijn. De chronisch pijn patiënt en de Duitse dokter zijn verliefd geworden.

een nieuw spoor

En in de aanloop naar het nieuwe jaar is er voor het eerst in mijn leven perspectief op een blijvende liefde. Deze man wil namelijk met mij trouwen en dat vind ik een goed plan. Dat ik hiervoor naar Duitsland zal moeten verhuizen vind ik (na 31 jaar Arnhem) echter wel een beetje eng.

Wat zouden oma Annie en mijn moeder hiervan gezegd hebben? Vast iets in deze trant: ‘Wandel niet langer in onze voetsporen maar trek een eigen spoor. God is aan jullie zij. Dus bang hoef je niet te zijn.’

Tussen het oude van mijn oma en mijn moeder ligt een nieuw begin voor mijn voeten. Zal ik de stap wagen. Er helemaal voor gaan?

Ja, ik ga!

 

Met deze blog doe ik mee aan de bloghop van december 2017/januari 2018.

Het thema is: tussen oud en nieuw.

Host: Marc Volgers van: https://gloriaenkyrie.wordpress.com/2017/12/04/tussen-oud-en-nieuw-thema-bloghop-december-2017/

Next page →