De omgekeerde wereld (blog)

Ik rijd mijn vader door het ziekenhuis. En nee, ik bestuur niet zo’n wagentje dat je soms door de lange gangen ziet gaan. Daar worden patiënten op vervoerd die slecht ter been zijn. Pa is niet slecht ter been. Hij is helemaal niet meer op de been. Door een gebroken enkel die maar niet wil helen, zit hij in een rolstoel. Omdat zijn been gestrekt uitsteekt moet ik voorzichtig manoeuvreren. Daarom neem ik de bochten ruim.

‘Het is de omgekeerde wereld’ zegt pa en hij doelt op het feit dat ik hem in de stoel vooruit duw. Ooit was het andersom. Toen duwde pa zijn kleine meid in haar wandelwagentje. Maar dat is heel erg lang geleden.

toiletgang

Mijn vader kan niet alleen niet meer lopen ook de controle over de blaas is niet optimaal. Hij heeft via de huisarts incontinentiebroekjes gekregen. Mij is niet helemaal duidelijk wanneer hij die precies draagt. Voor zover ik weet draagt hij ook nog onderbroeken. En wanneer de verpleging mij verzoekt om extra te kopen, doe ik dat natuurlijk. Ook in een maat kleiner zoals zij aangaven. Pa is immers erg afgevallen.

Een week later hoor ik echter over nachtelijke ongelukjes en sommeert de eerste verpleegkundige mij mijn vader aan te spreken op een juist gebruik van het urinaal. “Hij laat het nu gewoon lopen!” zegt ze op opgewonden toon. Ik zie voor mijn geestesoog hoe gefrustreerde verpleegkundigen zowel pa als het bed moeten verschonen. Ook pa schildert levendig zijn benarde ofwel natte positie en omdat er voortdurend personeelsgebrek is, zal die vochtige toestand wel een behoorlijke tijd hebben geduurd.

tussenpersoon

Hij weet mij uit te leggen waar het probleem zit. In de nieuwe broekjes zit geen enkele speling om het urinaal recht te leggen. En de opening die in de broekjes zelf zit, kan hij niet meer hanteren. “Bovendien droeg ik thuis luiers s ’nachts” vertelt pa. Ik krab achter mijn oor. Waarom weten ze dit niet op het herstelcentrum? Is er eigenlijk wel overleg met de huisarts geweest?

Het zit pa zo dwars dat hij mij meerdere malen verzoekt zijn probleem met de verpleging te bespreken en zijn eigen incontinentie materiaal bij een volgend bezoek mee te nemen vanuit zijn huis. Ik ben duidelijk de tussenpersoon. De woordvoerder naar beide kanten. Maar ik sta aan de kant van mijn vader. Want luiers of niet, hij hoeft niet als een kind behandeld te worden…

zorgen

Ik koop een paar grotere onderbroeken en neem het materiaal mee voor in het herstelcentrum. Aldaar vertel ik de verpleging wat ze moeten doen.

Ik heb nooit voor kinderen hoeven zorgen. Maar nu ik zorgen kan, doe ik het goed. Al zou ik er toch op moeten kunnen vertrouwen dat mijn vader goed verzorgd wordt in het fraaie herstelhotel met zijn mooie suites…Helaas is dat niet het geval.

Dat noem ik nu: de omgekeerde wereld!

, 6 mei 2018. 15 Reacties op De omgekeerde wereld (blog).Category: blogs. Tagged: .

About Anne Stekhoven

Sommigen kennen mij als Faith, blogster op Funky Fish.

15 reacties

  1. Anne Stekhoven schreef:

    Dit voorval was voor mij de bekende druppel (leuke uitdrukking in dit verband…) Met hulp van een lieve kennis kwam ik op het spoor van een zorg-Villa. We hebben pa daarheen verhuisd en hij verblijft daar nu tot grote tevredenheid van zowel hem als de familie.

  2. Tmsdijksman@gmail.com schreef:

    Wat een ellende, fijn dat je vader nu in ieder geval goed Zit!

  3. Cas schreef:

    Wat een vervelende zaak Anne. Ik heb zelf ook urinemateriaal. Het bestaat uit een soort grote inlegkruisjes. Ze werken bij mij perfect. Ik had ze zowel overdag als snachts in de onderbroek. Aan de voorkant zijn ze breder en groter dan aan de achterkant. Begrijpelijk he voor de man.
    Al een hele tijd gebruik ik ze niet meer. Na de tweede prostaatoperatie kon ik niet zonder. Nu heb ik nog één pak over. Misschien wil je dat ik ze opstuur. Wil ik best doen hoor. Ik kreeg ze gratis. Ik gebruikte er één per dag.
    Ik wens je pa het allerbeste toe.
    Fijn dat het nu goed gaat met pa. Het zou ook voor jou een verlossing zijn nu pa zo goed is terecht gekomen.
    God zegen je Anne
    Cas

  4. Anne Stekhoven schreef:

    Bedankt voor je reactie en medeleven Cas. En wat fijn dat jij dat materiaal niet meer nodig hebt. Pa is nu goed verzorgd en in deze Villa is voldoende materiaal. Maar bedankt voor het aanbod. Eindelijk kan ik me nu op de bruiloft gaan richten. Nog veel puntjes moeten op de I. Vanmorgen iemand in de kerk gevraagd of hij het geluid voor ons wil regelen. Deze man zag het gelukkig zitten, dus dat is ook weer een zorg minder. God zegen je Cas!

  5. Marinus Wiering schreef:

    Sterkte Anne! We zouden je pa graag een kaartje sturen, maar weten zijn nieuwe adres niet. Hartelijke groet,
    Marinus & Elisabeth

  6. Maria schreef:

    Goed om te lezen dat hij nu een goede plek heeft, waar hij (en jij) je geen zorgen hoeft te maken over de coomunicatie en verzorging!

  7. Aritha schreef:

    Wat erg dat het zo liep!

  8. Wim Pouwelse schreef:

    Heel veel sterkte voor jou en je vader!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *