Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Door Petrina van Schrijfgelukjes http://schrijfgelukjes.blogspot.nl/2017/05/tag-zing-vecht-huil-bid-lach-werk-en.html werd ik uitgenodigd mee te doen met een tag. Door de vragen in te vullen leren mijn lezers mij beter kennen.

Zing – wanneer zing je?

Mijn moeder vertelde mij dat ik, nog voor ik kon praten al zong. Nu ging ik vrij laat praten omdat we een jaar in het buitenland woonden en ik daardoor fonetisch wat van slag was. Maar een soort lalala-zang kwam wel uit mijn vrolijke keel. Ik ben lang dol op zingen gebleven. Heb zangles gehad en zat een tijd bij een koor. Nu zing ik minder. Binnenkort moet ik er echter weer aan geloven. Ik heb namelijk een rol in een muzikaal sprookje, waarbij ik moet zingen (sprookjesfestival Arnhem). Ik zal wel een microfoon nodig hebben want mijn stem is vrij zacht.

Vecht – beschrijf wanneer je de laatste keer hebt gevochten voor jezelf of voor een ander?

Ik ben een enorme doorzetter dus ‘vechten’ is mij niet vreemd. De kleuterjuf zei tegen mijn moeder ‘op die jongen zit een kop’ (dat ging over mijn broer) ‘maar op die meid zitten er twee!’ Niet dat ze mij een tweekoppig monster vond maar ik had een sterke wil en dat viel op. In het omgaan met mijn chronische aandoeningen heeft deze eigenschap zowel zijn nadelige kant gehad – zie mijn blog: http://annderverhaal.nl/2016/08/30/achteruit-vechten/ Maar over het algemeen ervaar ik het als een positieve kwaliteit. Hoewel je sommige dingen dus juist moet kunnen loslaten…

Voor mijn relatie had ik willen vechten. Maar dat moet je wel allebei zo zien, anders houdt het op.

Huil – ben je snel geëmotioneerd?

Ik kan geëmotioneerd raken door liefde onder barre omstandigheden of schoonheid op de puinhopen van het bestaan. Laat me een documentaire over vluchtelingen zien en de sluizen gaan open…

Huilen om mezelf vind ik lastiger. Daar heb ik me tegen gewapend want als het om ‘pech’ gaat stond ik vooraan in de rij, volgens mij.  Maar als het me dan lukt, ervaar ik altijd wel een soort opluchting.  Zie ook mijn gedicht: http://annderverhaal.nl/2017/04/10/flinker/ ‘want soms is huilen flinker dan welke moed dan ook’.

De laatste tijd had ik genoeg reden om te huilen. Mijn relatie werd onverwacht verbroken en dat gaf veel verdriet. Toch kwamen de tranen op momenten dat ik het niet verwachtte. Bijvoorbeeld toen ook mijn kat nog eens overleed. Ik ben naast zijn lijkje gaan zitten en huilde, niet alleen om dat lieve poezebeest maar om alles wat er mis is gegaan de laatste tijd.

Er moet eerst een soort rust en ruimte in je ontstaan voor je je aan huilen kan overgeven, is mijn ervaring. Te vergelijken met; dat je wanneer je ontspant, je pas voelt hoe moe je eigenlijk bent.

Bid – hoe uit je jouw spiritualiteit? Waar geloof je in?

Zoals bekend, ben ik christen. Gebed is belangrijk in mijn leven hoewel ik het niet altijd makkelijk vind. Het vereist een soort rust die ik niet altijd heb. Maar als ik dan ga zitten, merk ik dat bidden ook weer rustig maakt. Dus neem ik er momenteel weer meer tijd voor. Het bepaalt me erbij dat ik niet alles zelf kan oplossen. Het is ook geweldig om je hart uit te storten bij God en de lichtpuntjes te zien die volgen (Hij vergeet ons niet en kent ons verdriet).

Samen bidden of voor de ander bidden is ook een prachtig iets. Alsof je een geschenk aan de ander kan geven door de sluizen van je hart te openen en de Geest door je heen te laten stromen. Een gebed ontvangen is net zoiets als een warme douche. Iets mooiers valt niet te geven of ontvangen in dit leven.

Lach – wie maakt je aan het lachen?

Ik ben gezegend met een scala aan vrienden, waar echt grappige types tussen zitten. Ik hou wel van mensen die expressief zijn en zich vrijmoedig uiten. Dat doe ik zelf ook graag, wanneer ik mij op mijn gemak voel tenminste. Mijn motto is dat je om heel veel dingen kan lachen. Zelfs om de zwaardere zaken des levens. Mijn gevoel voor humor gaat ver, tot absurdistisch toe. Ook morbide humor kan leuk zijn. De relativerende werking van humor mag niet onderschat worden. Vooral mensen die ook om zichzelf kunnen lachen spreken mij aan. Die nemen zichzelf tenminste niet zo over-serieus.

Een lach is een dag met zon. Zonder straal je nu eenmaal veel minder.

Werk – werk je om te leven of leef je om te werken?

Door mijn aandoening heb ik geen betaalde baan. Daarom zie ik mijn schrijven als thuiswerk. Wel een eenzaam beroep hoor. Gelukkig heb ik altijd wel ideeën voor een stukje of ik vul een tag in…  Mijn achtergrond is het onderwijs. Nu weet je waarom ik soms wat belerend overkom 😉

Bewonder – wie bewonder jij en waarom?

Ik heb vooral veel bewondering voor mensen die ondanks lijden en tegenslag toch iets van hun leven maken en open blijven staan voor de mensen om hen heen. Het grootste voorbeeld hierin is en was mijn moeder.

Bij dit woord denk ik ook aan het woord ‘verwonder’. Het is mijn streven dit tot mijn dood te doen: me blijven verwonderen.

, 28 juni 2017. 10 Reacties op Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder. Category: blogs.

About Anne Stekhoven

Sommigen kennen mij als Faith, blogster op Funky Fish.

10 reacties

  1. Cornelis schreef:

    Waar zit de like knop 😉

  2. Anne Vellinga schreef:

    knap Anne hoe jij altijd openhartig en bedachtzaam jezelf observerend je visie onder woorden brengt

  3. Miriam schreef:

    Je bent echt een mooi mens<3!

  4. Deborah schreef:

    Die tag heb je mooi en kwetsbaar ingevuld!

  5. Ella schreef:

    Mooie observatie van jezelf, ik ga de vragen voor mijzelf eens beantwoorden. Goed om jezelf de spiegel voor te houden zo af en toe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *